|
„Większość starych toskańskich miasteczek przedstawia podobny widok. Położone są na wzgórzach i otoczone murami, z różną liczbą bram. Domy łączą się ze sobą, z góry dostrzega się morze dachów z czerwonej ceramicznej dachówki. Pamiętam, że początkowo wydawało mi się, że w miasteczkach nikt nie mieszka, że ludzie je opuścili,
bo okna zasłonięte drewnianymi okiennicami z daleka wyglądają jak puste otwory w ścianach. Można tu jeszcze niekiedy zobaczyć kobiety, które szyją, siedzą na progach domów albo wystawionych na zewnątrz krzesłach.
Ulice wykładane kamieniami są strome i wąskie, ledwo mieści się jeden samochód a fasady kamienic często pozbawione są tynku albo nigdy nie tynkowane. Na ich tle zielenią się zioła i kwiaty wypełniające gliniane
donice. Wszędzie trafia się na zaułki, schodki, tajemnicze, kręte przejścia...”
Goławska A.M., Lindenberg G. „Toskania, Umbria i Okolice. Przewodnik Subiektywny”
 
Florencka katedra Santa Maria del Fiore |
Po Florencji można spacerować bez konkretnego celu upajając się widokami
zabytkowej architektury, polecamy jednak najpierw kupić przewodnik i
przygotować plan zwiedzania w zależności od czasu jakim się dysponuje.
Zależnie od Państwa wrażliwości Florencja może być gwoździem programu
zwiedzania Toskanii lub wręcz odwrotnie. Powszechny jest tutaj problem
znalezienia miejsca parkingowego, chaotyczny ruch samochodowy, zwariowani
kierowcy skuterów i niezrozumiałe nawet dla tubylców znaki drogowe.
Ale kiedy już znajdzie się miejsce parkingowe i przebijecie się do centrum
przez tłum wycieńczonych turystów Państwa oczom ukarze się duma Florencji –
katedra Santa Maria del Fiore na Piazza del Duomo. Miasto rozciąga się po obu
brzegach rzeki Arno, łączy je wiele mostów. Najstarszych z nich to Ponte
Vecchio zbudowany w 1435 roku na którym można kupić wyroby florenckich
złotników. Nieopodal Ponte Vecchio znajduje się ogromny gmach Palazzo Pitti
zbudowany w 1457 roku.
Rodzina Bartolucci od pokoleń prowadzi bajkowy sklep z zabawkami wykonanymi
w całości z drewna.
Piazza dei Signori – jedna z najpiękniejszych starówek we
Włoszech. Z kopią rzeźby Michała Anioła – „Dawid” (oryginał znajduje się w
Galerii Akademickiej). W tym dniu na piazza dei Signori strażacy florenccy
obchodzili swoje święto i z tej okazji zaprezentowali zabytkowe pojazdy
strażackie. Wszystkiego można było dotknąć, uruchamiając syreny i robić
zdjęcia z emerytowanymi strażakami w strojach z różnych lat.
Rumuńska grupa muzyków ulicznych
Trattoria Osenna, wnętrze oraz ogród pod glicynią.
Główna ulica Dante Alighieri
Uliczka w San Quirico d’Orcia |
Na drodze z Pienzy do Montalcino położone jest malownicze etruskie miasteczko
- San Quirico d’Orcia. Zostawiając samochód za murami miasta i udajemy się na
spacer główną ulicą imienia Dante Alighieri, przy której znajdziemy wszystkie
zabytki tego urokliwego miasteczka. Obowiązkowa przerwa w Trattoria Osenna
gdzie serwuje się posiłki przygotowane z produktów pochodzących z własnego
gospodarstwa rolnego. Uwaga: w środę nieczynne!
Fragment muru i wejścia do ogrodów miejskich Hrti Leonini z XVI wieku.
25 km na północny-zachód od Sieny
Nie można nie odwiedzić San Gimignano, które jest jedną z najsłynniejszych
pocztówek z Toskanii, na wzgórzu na wysokości 340 m stoi 14 wież wybudowanych
pomiędzy XII a XIV stuleciem. Robi wrażenie ilość odwiedzających go turystów,
jeśli wziąć pod uwagę wielkość miasta zamieszkałego przez 1400 dusz i
znajdującego się na powierzchni 0,45 km2 (długie na 900 m i szerokie na 500m).
odwiedza je rocznie około 3 milionów turystów. Całe miasto nazywane jest
również Manhattanem Europy. Najwyższym jego punktem jest wieża Torre Grossa z której
szczytu z wysokości 54 metrów można obejrzeć niezwykłą panoramę miasta i
okolic. W San Gimignano całe miasto to jeden deptak dlatego samochody należy
parkować przed murami.
W 1966 roku białe Vino Vernaccia pochodzące z San Gimignano jako pierwsze wino
Włoskie otrzymało znak DOC. W 1993 roku otrzymało również DOCG. Dzisiaj
produkcja tego szlachetnego trunku sięga 9 milionów butelek rocznie.
 
- Coś dla dzieciaków!
Średniowieczna osada Vinci rozbudowała się koło zamku hrabiego Guidi.
Honorowym obywatelem tego malowniczego miasteczka jest Leonardo da Vinci –
nieślubne dziecko zamożnego notariusza. W hołdzie jemu otworzono tutaj w 1953
muzeum „Leonardino” prezentujące zbiór makiet i konstrukcji maszyn mistrza.
„Człowiek z Vinci” Mario Ceroli- konstrukcja drewniana.
Piza dawne państwo-miasto znajduje się nad rzeką Arno, niedaleko morza. Ze
swojego dawnego bogactwa do dziś pozostało niewiele, poza starym miastem
skoncentrowanym na piazza dei Miracoli czyli Pole Cudów. Na którym stoi
architektoniczne arcydzieło świata, sławna krzywa wieża w Pizie i
towarzysząca jej katedra oraz koliste baptysterium i schowany nieco z boku
monumentalny cmentarz Camposanto. Budowa wieży została rozpoczęta w 1173 i
zakończona w 1360. Po kilkudziesiątkach lat wieża zaczynała przechylać się w
związku z potężną masą oraz podmokłym gruntem. W 1988 roku wieża została
zamknięta dla zwiedzających z powodu złego stanu technicznego. Przeprowadzone
zostały skomplikowane prace konserwatorskie mające na celu zabezpieczyć i
zatrzymać dalsze przechylanie wieży. Podkopane zostały fundamenty po
przeciwnej stornie przechyłu co przyniosło pozytywny rezultat w postaci
wyprostowania wieży nawet o 40 cm. Zwieńczeniem operacji ratowania zabytku
było jej ponowne otwarcie dla zwiedzających w 2001 roku.
„Pinokio obywatel z Collodi lub z Chin” – na piazza dei Miracoli znajduje
się liczne kramy proponujące rozmaite pamiątki dla turystów od „prawdziwych
Rolexów” przez lampki nocne w kształcie wieży po figurki Pinokia - obywatela z
Toskanii w każdym rozmiarze.
Mówi się, że Siena to ubogi krewny Florencji. Jednak siedzę sobie na tarasie
jednej z licznych kawiarenek na Piazza del Campo i podziwiam wspaniałość
miejscowej architektury i myślę, że to stwierdzenie jest niewiele warte. Pełno
tutaj zabytkowych kamienic oraz wąskich starych ulic, które prowadzą turystów
w kierunku Piazza del Campo. Jest to zbudowany w XIV wieku z cegły i marmuru
rynek o wklęsłym kształcie muszli, na którym corocznie 2 lipca i 16 sierpnia,
odbywa się słynna gonitwa konna - Palio. Wyścig trwa bardzo krótko i obejmuje
3 okrążenia Piazza del Campo. Zwycięzca gonitwy zostaje bohaterem miasta do
czasu następnego wyścigu, tradycja trwa już kilkaset lat.
Piazza del Campo
Arezzo zbudowano na szczycie wzgórza otoczonego dolinami. Arezzo słynie z
antykwariatów, jubilerów i złotników.
Największy parking znajduje się na via Giuseppe, stamtąd wspinamy się na
wzgórze na którym znajduje się Fortezza Medicea oraz rozległy park. Stąd łatwo
dotrzeć do najbardziej charakterystycznych zabytków w Arezzo, jak ogromny
Piazza Grande otoczony kamienicami wzniesionymi w XV i XVII wieku, Katedra
oraz kościół Santa Maria della Pieve. Jak również Piazza della Liberta i
Piazze del Duomo
Piazza Grande
Pienza to arcydzieło urbanistyki zaprojektowane w XV wieku jako wzorowe miasto
renesansowe. Historia Pienzy jest związana z papieżem Pie II Piccolomini
(Piusem II). Można tu znaleźć wszystkie elementy wielkich średniowiecznych
miast. Stary rynek, pałac biskupi, katedrę oraz ratusz których rozmiar jest
nieproporcjonalny do wielkości miasta. W Pienza mieszkało kilkuset tubylców,
na dzień dzisiejszy 1 500 obywateli. Miejscowość tętni życiem, organizowane są
w nim liczne imprezy kulturalne. Miasto słynie także z Pecorino di Pienza -
sera owczego.
Historyczne centrum Pienzy wpisane na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Widoki z muru obronnego Pienzy.
Pracownia ceramiki artystycznej obok miasta.
Tydzień mieszkaliśmy kilometr od „centrum” miasteczka Monticchiello,
miejscowość jest tak mała, że nie zorientowaliśmy się, że również posiada ono
swoje stare miasto, które położone jest na stromym wzgórzu. Potężna brama z
kamienia prowadzi do miasta. Kilka wąskich ulic, kościół, zabytkowe kamienice,
butik z haftowanymi wyrobami, trzy lokale gastronomiczne oraz starsi mężczyźni
siedzący na ławkach jakby byli na nich zameldowani. Śliczne miasteczko,
którego mieszkańcy raz do roku zamieniają się w aktorów. Każdego wieczoru w
okresie około 3 tygodni Monticchiello staje się teatrem.
Monticchiello 450 dusz.
Brama wjazdowa
Jedna z uliczek w Monticchiello
Garaż pod średniowieczną bramą.
Kolejne niewielkie miasteczko położone na wzgórzu ze wspaniałymi widokami
krajobrazu.
Dostawa winogrona do winiarni.
Główna/jedyna uliczka w Montefolonico.
 
Zabytkowy dom mieszkalny.
Wejście do kościoła.
|
